یکی از مهم‌ترین معیارها در دسته‌بندی ساختمان‌ها، میزان اختلاف دما و رطوبت هوای خارج ساختمان با محدوده دما و رطوبت آسایش داخل ساختمان در طول سال است. به منظور تعیین رده اقلیمی هر شهر، اطلاعات سالانه پایگاه‌های هواشناسی تحلیل و بر مبنای تعداد روز درجه سرمایش و روز درجه گرمایش و همچنین میزان بارش سالانه، تقسیم‌بندی می‌شوند.

مطابق با شکل، در این تقسیم‌بندی، هر اقلیم با یک نشانه متشکل از دو بخش حرفی و عددی نشان داده می‌شود.

به عنوان مثال: 3B

الف) در سمت چپ، عددی بین ۰ تا ۸ قرار می‌گیرد. این عدد نشان‌دهنده متوسط دمای محیط در آن اقلیم است. به این ترتیب عدد ۰ برای نشان دادن گرم‌ترین و عدد ۸ برای نشان دادن سردترین اقلیم استفاده می‌شود. بر این اساس در پهنه جغرافیایی ایران از نقطه نظر دمایی، گونه‌های اقلیمی شهرها در محدوده بین اعداد ۰ تا ۵ وجود دارند. در جدول ۱۹-۳-۱ معیار رده‌بندی دمی برای رده ۰ تا ۸ بر مبنای روز درجه گرمایش شی یا روز درجه سرمایش بیان شده است.

ب) در سمت راست رده اقلیمی نیز یکی از حروف B، A یا C نمایش داده می‌شود. حرف A نشان‌دهنده اقلیم پر‌باران، حرف B نشان‌دهنده اقلیم کم‌باران و حرف C نشان‌دهنده اقلیم با میزان بارش متوسط در شرایط معتدل دمی است. در محاسبه این رده علاوه بر بارش، میزان رطوبت نسبی در ماه‌های گرم سال نیز در تناسب با دما در نظر گرفته شده است.